ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!

ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ไม่อยากรู้ว่าเคยรักใคร
ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยถูกใคร "หลอกจนเสียคน" อย่างนี้
ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ไม่อยากรู้ว่าเคยนอนร้องไห้
ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยให้"ชีวิต" ใครไป...

.
.

 

 

วันนี้มีคนกวนตี น  - -
อารมเสียแบบ PEAK
ไม่มีใครกล้ายุ่ง
แล้วแบบรู้สึกว่าถ้าไม่ได้ระบายกับตัวต้นเหตุจะไม่หายเคือง
- -* อยากต่อยมากกกกกกกกกกกกกกกก.ก
ขมิ้นเดินตามต้อยๆ(มันบอกว่ากุเดินเร็วมาก)
พอเห็นหน้าสอง..ก้อค่อยๆอารมดีขึ้น ^^
จุ้บๆ ที่รัก ๕๕๕


ไม่มีไรแล้วว่ะชีวิต
เรียน นอน กิน เล่น
วนๆ เป็นวงจรอุบาทว์อยู่
คำว่าเตรียมเอนท์ยังไม่อยู่ในหัว ^^

มีวันนึง ป๊าบอกว่า
"พ่อขอได้มั้ย อยู่ จุฬาสักคนนึง เรียนบัญชีป๊าไม่ว่า"
กุ :: "ไม่ได้อ่ะป๊า"

๕๕๕     เลว?
เอาเหอะ จะลองสอบดู
:)

กำลังใจเรื่องการเรียนเต็มร้อย
ไม่รู้ว่าเพราะอะไร

  



LOVEphobia::
20 มิ.ย. 2550 เวลา 22:31 น.

-*-


เมื่อไหร่จะฉิ่ง
อ่านจบ เขินม้วนต้วนกลับไปไดอารี่ตัวเอง

เหอเหอเหอ
000234
21 มิ.ย. 2550 เวลา 14:09 น.
This piece was a lifejacket that saved me from doriwnng.
Joeie
26 พ.ค. 2556 เวลา 14:09 น.
HHIS I should have thgouht of that!
Nishikigawa
11 มิ.ย. 2556 เวลา 19:23 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic